fluidengage_200x90_rgb_plainBkg_col-Blue
banner_under_sky_1
banner_under_sky_2
banner_under_sky_3
banner_under_sky_4
banner_under_sky_1

%cf%87%ce%ac%cf%81%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%b2%ce%bf%ce%90%ce%bf%cf%850001

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΓΝΩΡΙΖΟΝΤΑΣ ΤΟ ΒΟΪΟ

Η επαρχία Βοΐου (πρώην Ανασελίτσης), αποτελεί τμήμα της αρχαίας Ελιμείας και η υπαρξή της ξεκινάει από τους Μηδικούς χρόνους, έως την Τουρκική κατάκτηση. Κατά την μακρόχρονη αυτή περίοδο, η ιστορική αυτή περιοχή γνώρισε πολλές επιδρομές βαρβάρων κι έγινε θέατρο πολεμικών επιχειρήσεων.  Αποτέλεσμα όλων αυτών των καταστάσεων ήταν η μετακίνηση των πληθυσμών, η ερήμωση και η καταστροφή πολλών οικισμών, όπως: το Παλιοκριμίνι, το Γκότσι, το Παλιομάγειρο, ο Τσέρος, το Ριάχοβο, η Νικορίνα, η Μπάτζη, το Ζάλτσι, το Τσέρκι, η Καλογρίτσα, το Χελιμόδι, το Νεδρούζι και πολλά άλλα χωριά, οι κάτοικοι των οποίων εξαναγκάστηκαν να μετακινηθούν, να διασκορπιστούν ή να ιδρύσουν νέους οικισμούς.

Αν θελήσει κανείς να εκφυλλίσει το παρελθόν και την ιστορία αυτού του τόπου, θα το βρει αποτυπωμένο στην ανεύρεση των μνημείων, και των αρχαιολογικών ευρημάτων που έφερε στην επιφάνεια το άροτρο του γεωργού και η αρχαιολογική σκαπάνη, που όλα αυτά βρίσκονται σε διάφορους αρχαιολογικούς τόπους της περιοχής. Αυτά τα ευρήματα στέκουν αδιάψευστοι μάρτυρες ενός πλούσιου παρελθόντος. Αναρίθμητοι θησαυροί γνώσεων, ιστορίας και τέχνης. Παραδόσεις ξεχασμένες, θρύλοι παλιοί που χάνονται στα θεμέλια των πέτρινων – τοξοτών γεφυριών, που ζωντανεύουν
στους ζωγραφισμένους τοίχους των αρχοντικών της Σιάτιστας και των άλλων οικισμών, στους πέτρινους τοίχους του “ΠΑΛΙΟΚΡΑΣΤΡΟΥ” Μεσολόγγου και του “ΚΤΙΡΙΟΥ” της Ασπρούλας, κάστρα που ύψωσαν το ανάστημά τους σε καιρούς δύσκολους, στα μεταβυζαντινά ξυλόγλυπτα τέμπλα των εκκλησιών, στις περίτεχνες ιστορισμένες σκηνές από τα Άγια Πάθη του Εσταυρωμένου, ασκητικές μορφές, πάνοπλοι Άγιοι πολεμιστές, που παρατηρούμε στις αγιογραφίες των εκκλησιών και μοναστηριών.

Ο τόπος αυτός, μολονότι πέρασε στην πορεία του δύσκολους καιρούς και τα τελευταία πενήντα χρόνια υπέστη μια μεγάλη πληθυσμιακή αφαίμαξη, έχει να επιδείξει ακόμη ότι διαθέτει μια αγέρωχη αρχαία και βυζαντινή αρματωσιά, που κατά τη γνώμη πολλών, ξαφνιάζει τον επισκέπτη.

Η επαρχία Βοΐου πήρε το όνομά της  από την ονομασία του όρους “Βόιο” με έδρα τη Σιάτιστα (Φ.Ε.Κ. Α΄ 256/1/12-1928) και αντικατέστησε το όνομα της Επαρχίας «Ανασελίτσα» (έδρα Σιάτιστα), που είχε δημιουργηθεί με το αριθ. 312 Β.Δ./28-10-1916 (Φ.Ε.Κ. Α΄ 28/1916).
Η επαρχία Βοΐου είναι ένας τόπος ξεχωριστός και αποτελεί το φυσικό σύνορο ανάμεσα στη Δυτική Μακεδονία και την Ήπειρο. Πολλοί την περιοχή αυτή την αποκαλούν «Πόρτα της Πίνδου», καθώς ο επισκέπτης, ξεκινώντας από τον φημισμένο αυτόν ορεινό όγκο, μπορεί να γνωρίσει τα θεμέλια των συνεχόμενων οροσειρών και τις πηγές του Αλιάκμονα, το μεγαλύτερο σε μήκος ποταμό της Ελλάδας. Όσοι έχουν επισκεφτεί το Βόιο και όσοι το γνωρίζουν, σίγουρα θα το τοποθετήσουν σε μια ξέχωρη γωνιά της μνήμης τους, όπου οι αναμνήσεις δεν ξεθωριάζουν εύκολα ούτε χάνονται, αλλά παραμένουν ζωντανές και αναλλοίωτες στο πέρασμα του χρόνου. Οι βραχώδεις βουνοκορφές, στην ορεινή περιοχή, η πλούσια βλάστηση, το αιώνιο χρώμα της πέτρας, που είναι σμιλευμένη με τη δεξιοτεχνία των μαστόρων, τα παραδοσιακά γεωργικά και εκλεκτά κτηνοτροφικά προϊόντα, τα καθαρά
και ανόθευτα ήθη και έθιμα, οι μύθοι, ο πολιτισμός και η ιστορία, προσδιορίζουν και απεικονίζουν με ακρίβεια την παράδοση και τις μεγάλες αξίες της πολιτιστικής μας κληρονομιάς. Ένα ποικιλόμορφο μείγμα με μυρωδιές, χρώματα και μουσικά ακούσματα, που έμεινε αλώβητο στην πορεία των χρόνων, που προσελκύει εκείνους που έζησαν, που βίωσαν ή πέρασαν έστω και για λίγο από την περιοχή του Βοΐου. Αυτοί είναι οι τυχεροί που δε χρειάζονται έξωθεν καθοδήγηση για να προσεγγίσουν την ψυχή και το είναι αυτής της ιστορικής και πανέμορφης περιοχής, που δεν προσφέρεται ακόμη για εύκολη τουριστική εκμετάλλευση.