fluidengage_200x90_rgb_plainBkg_col-Blue
banner_under_sky_1
banner_under_sky_2
banner_under_sky_3
banner_under_sky_4
banner_under_sky_1

  1. ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΣΙΣΑΝΙΟΥ ΚΑΙ ΣΙΑΤΙΣΤΗΣ

mitropoli-siatista

Η Ι. Μητρόπολη Σισανίου και Σιατίστης αρχικά ήταν Επισκοπή «υπό την Μητρόπολιν Καστορίας υπαγομένη» και είχε την έδρα της στο Σισάνι. Αργότερα έγινε Μητρόπολη και μεταφέρθηκε η έδρα της στη Σιάτιστα. Γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο έκτοτε ονομάζεται «Μητρόπολις Σισανίου και Σια-
τίστης».

Δεν είναι εξακριβωμένο πότε η Επισκοπή Σισανίου έπαυσε να υπάγεται στη Μητρόπολη Καστοριάς και πότε ακριβώς έγινε η μεταφορά της έδρας από το Σισάνι στη Σιάτιστα. Δεν είναι, επίσης, εξακριβωμένο πότε ιδρύθηκε η Επισκοπή Σισανίου και ποιοι ήταν οι πρώτοι της αρχιερείς.

Η Επισκοπή Σισανίου (και ολόκληρη η Μητρόπολη Καστοριάς) υπαγόταν αρχικά όχι στο Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως αλλά στην αυτοκέφαλη Αρχιεπισκοπή της Α΄ Ιουστινιανής ή Αχριδών. Η κατάργηση της Αρχιεπισκοπής Αχριδών έγινε επί Πατριάρχου Κων/πόλεως Σαμουήλ Α΄ το έτος 1767. Τότε, με Συνοδικό Τόμο, οι Επαρχίες του θέματος των Αχριδών υπήχθησαν στο Οικουμενικό Πατριαρχείο και προβιβάσθηκαν σε Μητροπόλεις.

Στην Επαρχία Σισανίου και Σιατίστης αρχιεράτευσαν πολλοί και ικανοί Μητροπολίτες, οι οποίοι προσέφεραν πολυτιμότατες υπηρεσίες στη Μητρόπολη και δι’ αυτής σε ολόκληρη την Επαρχία. Ο σημερινός Μητροπολίτης Σεβ. Αντώνιος Κόμπος διακρίνεται ιδιαίτερα για την πλατειά του μόρφωση και για τις πολλές αρετές του. Μεγάλο ενδιαφέρον επέδειξε και συνεχίζει να επιδεικνύει για την επισκευή και ανακαίνιση των μοναστηριών της Επαρχίας Σισανίου και Σιατίστης και τη «στελέχωσή» τους με μοναχούς-μοναχές, ώστε να σωθούν και να ανακτήσουν την παλιά δόξα τους. Ο μητροπολιτικός ναός του Αγίου Δημητρίου χτίστηκε το 1911, ενώ το κτίριο της Μητροπόλεως το 1946.

 

2. ΕΠΙΣΚΟΠΕΙΟ ΤΣΟΤΥΛΙΟΥ

%ce%b5%cf%80%ce%b9%cf%83%ce%ba%ce%bf%cf%80%ce%b5%ce%b9%ce%bf-%cf%84%cf%83%ce%bf%cf%84%cf%85%ce%bb%ce%b9%ce%bf%cf%85Θεμελιώθηκε το 1965 επί Mητροπολίτου Σισανίου και Σιατίστης Πολυκάρπου.

Οι εργασίες ανέγερσης ολοκληρώθηκαν σε δύο χρόνια με δαπάνες του κράτους
και πολλών επώνυμων και ανώνυμων Δυτικομακεδόνων.

Ως προϊστάμενοι του Επισκοπείου υπηρέτησαν οι αρχιμανδρίτες:
1. Αείμνηστος Χρυσόστομος Ζαφειρόπουλος.
2. Κυπριανός Θεοδόσης.

Ο π. Χρυσόστομος, πτυχιούχος της κατά Χάλκην Ι. Πατριαρχικής Θεολογικής Σχολής, παρέμεινε πολλά χρόνια στο Τσοτύλι και προσέφερε ομολογουμένως πολύτιμες υπηρεσίες στην εκκλησία, στο Γυμνάσιο – Λύκειο και την κοινωνία γενικότερα.

Εξεδήμησε εις Κύριον την 21 Δεκεμ-βρίου 1980.
3. ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΑΓΙΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΖΗΚΟΒΙΣΤΗΣ

%ce%b1%ce%b3%ce%b9%ce%bf%cf%85-%ce%b1%ce%b8%ce%b1%ce%bd%ce%b1%cf%83%ce%b9%ce%bf%cf%85-%ce%b6%ce%b7%ce%ba%ce%bf%ce%b2%ce%b9%cf%83%cf%84%ce%b7%cf%82Ιδρύθηκε το 1629. Ο κυρίως ναός αγιογραφήθηκε το 1785, ο νάρθηκάς του
το 1787. Βρίσκεται ανάμεσα στα Καστανοχώρια Ζηκόβιστα (Σπήλιος), Λούτσιστα (Κερασώνα), Άγιος Ηλίας (Λιμπίσοβο) και Βιδελούστι (Δαμασκηνιά).

Επί Τουρκοκρατίας (1872-1878) διατηρούσε Κεντρική Ελληνική Σχολή,
στην οποία φοιτούσαν παιδιά από τα γύρω χωριά. Κατά την περίοδο του Μακεδονικού Αγώνα υπήρξε καταφύγιο και ορμητήριο ανταρτικών σωμάτων και προσέφερε γενικά πολυτιμότατες υπηρεσίες. Γι’ αυτό στα 1905 οι κομιτατζήδες πυρπόλησαν τα περισσότερα κελιά της. Το βράδυ της 6ης προς την 7η Μαΐου 1906 εδώ συνεδρίασε το σώμα του καπετάν Λίτσα (Αντ. Βλαχάκης) και από εδώ ξεκίνησε κατά του Μήτρου Βλάχου, Κυριάζου και λοιπών κομιτατζήδων που λημέριαζαν στη γειτονική Οσνίτσανη (Καστανόφυτο) Καστοριάς.

Στη δικαιοδοσία του Μητροπολίτη Σισανίου και Σιατίστης υπήχθη το 1918
(προηγουμένως υπαγόταν στη Μητρόπολη Καστοριάς). Το 1930 με το νόμο 4684 έγινε μετόχι της Ι. Μονής Αγίας Τριάδος και αργότερα, το 1932, μετόχι της Ι. Μονής Παναγίας Μικροκάστρου. Το καθολικό της μονής το 1976 ανακηρύχτηκε από το Υπουργείο Πολιτισμού ιστορικό διατηρητέο μνημείο και το 1979 γιορτάστηκαν με κάθε επισημότητα τα 350 χρόνια από την ίδρυση του μοναστηριού. Οι επισκευαστικές και αναστηλωτικές εργασίες άρχισαν το 1975 και συνεχίζονται μέχρι σήμερα. Χτίστηκαν εκ θεμελίων δύο κελιά και ο αυλότοιχος, επισκευάστηκε το καθολικό και γενικά η προηγουμένως ερειπωμένη μονή άλλαξε όψη. Τα καλοκαίρια, συγκεντρώνει πλήθος προσκυνητών από όλα τα Καστανοχώρια.

 

4. ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΑΓΙΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΕΡΑΤΥΡΑΣ

%ce%b1%ce%b3%ce%b9%ce%bf%cf%85-%ce%b1%ce%b8%ce%b1%ce%bd%ce%b1%cf%83%ce%b9%ce%bf%cf%85-%ce%b5%cf%81%ce%b1%cf%84%cf%85%cf%81%ce%b1%cf%82

Βρίσκεται 3 χιλιόμετρα Β. της Εράτυρας, στους πρόποδες του Σινιάτσικου.

Το σημερινό καθολικό της μονής χτίστηκε το 1797. Δεν είμαστε βέβαιοι πότε ακριβώς είχε ιδρυθεί το μοναστήρι που πυρπολήθηκε το 1794. Πάντως, μεταξύ 1700-1794 παρουσίαζε μεγάλη ακμή.

Είχε πλουσιότατη παλιά βιβλιοθήκη, όπου φυλάγονταν πολλά χειρόγραφα. Μετά την πυρκαγιά του 1794 πολύ λίγα σώθηκαν.

Πιθανότατα να λειτούργησε στο μοναστήρι σχολή αγιογραφίας. Καλλιεργούνταν, πάντως, σ’ αυτό τα γράμματα και η εκκλησιαστική μουσική.

Είχε μεγάλη περιουσία (δάση, καλλιεργήσιμα χωράφια, αιγοπρόβατα, μελίσσια κ.ά.).

Ο σημερινός ναός είναι τύπου τρίκλιτης βασιλικής, που διατηρεί, όμως, τις πλευρικές κόγχες – χορούς.

Προσέφερε πολύτιμες υπηρεσίες κατά τη διάρκεια του Μακεδονικού Αγώνα.

 

5. ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΚΟΙΜΗΣΕΩΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΣΙΣΑΝΙΟΥ

 

%ce%ba%ce%bf%ce%b9%ce%bc%ce%b7%cf%83%ce%b5%cf%89%cf%82-%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%b8%ce%b5%ce%bf%cf%84%ce%bf%ce%ba%ce%bf%cf%85-%cf%83%ce%b9%cf%83%ce%b1%ce%bd%ce%b9%ce%bf%cf%85

Βρίσκεται κοντά στο χωριό Σισάνι, στην αντίπερα πλευρά της κοίτης του ποταμού Μυρίχου. Ο ναός είναι χτίσμα του δεύτερου μισού του 18ου αιώνα (πιθανόν του 1762). Δεν ήταν από την αρχή μοναστηριακός ναός, αλλά μετατράπηκε μεταξύ του 1762 και 1797.
Είχε μεγάλη περιουσία και πολλά εισοδήματα.
Το 1932 έγινε μετόχι της Ι. Μονής Παναγίας Μικροκάστρου.
Το 1956 ο μητροπολίτης Σισανίου και Σιατίστης Ιάκωβος την ανασυνέστησε ως γυναικεία μονή, αλλά η προσπάθεια αυτή δεν είχε μακροπρόθεσμα αποτελέσματα. Πολύτιμες υπηρεσίες προσέφερε στα χρόνια της σκλαβιάς και κυρίως κατά το Μακεδονικό Αγώνα.
Παραδίδεται ότι επί Τουρκοκρατίας λειτουργούσε εδώ κρυφό σχολείο.Οι εικόνες του τέμπλου φιλοτεχνήθηκαν στις αρχές του 19ου αιώνα από ντόπιο ζωγράφο.

 

6.  ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΕΠΤΑΧΩΡΙΟΥ

%ce%b1%ce%b3%ce%b9%ce%bf%cf%85-%ce%b3%ce%b5%cf%89%cf%81%ce%b3%ce%b9%ce%bf%cf%85-%ce%b5%cf%80%cf%84%ce%b1%cf%87%cf%89%cf%81%ce%b9%ce%bf%cf%85

Μολονότι το Επταχώρι ανήκει διοικητικά στο Νομό Καστοριάς, εντούτοις, επειδή εκκλησιαστικά ως το 1974 υπαγόταν στη Μητρόπολη Σισανίου και Σιατίστης, περιλάβαμε και το μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου Επταχωρίου.
Άλλωστε, η περιοχή Επταχωρίου αποτελεί συνέχεια και προέκταση της Επαρχίας Βοΐου.
Το μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου βρίσκεται 4-5 χιλιόμετρα ΝΑ του Επταχωρίου, «επί υψώματος του Βοΐου όρους, εις την προς την Ήπειρον πλευράν αυτού».
Ιδρύθηκε το πρώτο μισό του 17ου αιώνα, στη δεκαετία του 1730 (επακολούθησε την ανέγερση του ναού). Ο ναός του Αγίου Γεωργίου χτίστηκε και αγιογραφήθηκε το 1632, ενώ η παράσταση της Θεοτόκου στον εξωτερικό δυτικό τοίχο έγινε το 1638.
Στα μαύρα χρόνια της σκλαβιάς διαδραμάτισε εκτός από θρησκευτικό – εκπαιδευτικό και εθνικό ρόλο, δεδομένου μάλιστα ότι η περιοχή γνώρισε πολλές επιδρομές και πολλές αναστατώσεις.
Σε σύγκριση με άλλα μοναστήρια δεν είχε πολύ μεγάλη περιουσία. Στις αρχές του αιώνα μάλιστα τα έσοδά του δεν κάλυπταν ούτε τα έξοδα.
Ο ναός του μοναστηριού ανήκει στον αγιορείτικο τύπο: «εγγεγραμμένος σταυροειδής, απλός (όχι σύνθετος) τετρακιόνιος με χορούς (τρίκογχος), με δύο τρούλους στον κυρίως ναό και τη λιτή (νάρθηκα)».

 

7. ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΑΓΙΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΒΟΓΑΤΣΙΚΟΥ

agios_konstantinos_eleni_vogatsiko2

Ο Άγιος Κωνσταντίνος Βογατσικού δεν υπήρξε ποτέ ναός μοναστηριού, αλλά ήταν εξωκλήσι, εξοχικό προσκύνημα, στο οποίο προσέτρεχαν για προσκύνηση οι κάτοικοι των γύρω χωριών. Χτίστηκε το 1882.
Με τον καιρό, επειδή τα έσοδα του ιερού αυτού προσκυνήματος ήταν ανθηρά, χτίστηκαν κοντά στο ναό διάφορα χτίσματα. Το γεγονός αυτό, σε συνδυασμό με την τάση που έχουν πολλοί να χαρακτηρίζουν απλά εξωκκλήσια ως μοναστήρια, μόνο και μόνο για να προσδώσουν σ’ αυτά αίγλη και κύρος, συνετέλεσε στο να ονομασθεί το εξωκλήσι μοναστήρι.
Πάντως, ποτέ δεν λειτούργησε ως μοναστήρι και ποτέ δεν είχε μοναχούς.
Τη διοίκηση και διαχείριση της περιουσίας της «μονής» ασκούσε επιτροπή από κατοίκους του Βογατσικού, η οποία ορισμένα από τα έσοδα διέθετε για την ενίσχυση των σχολείων του χωριού.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τη «μονή» Αγίου Κωνσταντίνου επιδεικνύει ο Πολιτιστικός Σύλλογος Βογατσιωτών Θεσσαλονίκης.

 

8. ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΑΓΙΟΣ ΤΡΙΑΔΟΣ ΒΟΪΟΥ

%ce%b1%ce%b3%ce%af%ce%b1%cf%82-%cf%84%cf%81%ce%b9%ce%b1%ce%b4%ce%b1%cf%82

Η Ι. Μονή Αγίας Τριάδος βρίσκεται στο Βόιο όρος, ανάμεσα στα χωριά Πεντάλοφος-Βυθός και Αυγερινός, σε υψόμετρο 1000 μ.
Στη σημερινή θέση και με την τωρινή του μορφή το μοναστήρι χτίστηκε στα 1792-1800. Θα πρέπει, ωστόσο, να σημειωθεί ότι το σημερινό μοναστήρι είναι συνέχεια παλαιότερων μοναστηριών, που τιμούνταν στο όνομα των Ταξιαρχών. Σύμφωνα όμως με ένα χοτζέτι (απόφαση ιεροδικείου) του 1745, που έφερε στο φως ο χαλκέντερος και ακαταπόνητος ερευνητής-συνάδελφος κ. Αναστάσιος Δάρδας ήδη από το 1745 (πιθανόν, σύμφωνα με άλλα στοιχεία, από το 1733 ή και από το 1640) υπήρχε στην ίδια τοποθεσία ή δίπλα στο«παλιομονάστηρο» μοναστήρι τιμώμενο επ’ ονόματι της Αγίας Τριάδος.
Το μοναστήρι της Αγίας Τριάδος είχε πολύ μεγάλη περιουσία και κατά καιρούς δέχτηκε πολλές επιδρομές Αρβανιτάδων. Προσέφερε επί Τουρκοκρατίας μεγάλες υπηρεσίες, «αποτέλεσε εστία εθνικής δράσης και εκπαιδευτικής κίνησης στην περιοχή» (το 1821 ο μοναχός Διονύσιος Αγακίδης από το Ντόλο (Βυθό) απαγχονίστηκε στην Ελασσόνα ύστερα από σκληρά βασανιστήρια. Πολύτιμες υπηρεσίες προσέφερε επίσης κατά το Μακεδονικό Αγώνα, πρωτοστατούντος του ιερομονάχου Σεραφείμ Χονδροκώστα από τον Πεντάλοφο. Σήμερα μοναδικός μοναχός – και «ανύστακτος φρουρός» της Ι. Μονής Αγίας Τριάδος είναι ο ηγούμενος Σεραφείμ Μαραγκίδης, από την Ανθούσα Βοΐου, που διακρίνεται για την εργατικότητα και την ευσέβεια και που φροντίζει με πολλή αφοσίωση την πάλαι ποτέ διαλάμψασαν Μονήν.

 

9. ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΚΟΙΜΗΣΕΩΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΜΙΚΡΟΚΑΣΤΡΟΥ

%ce%bc%ce%bf%ce%bd%ce%b7-%ce%bc%ce%b9%ce%ba%cf%81%ce%bf%ce%ba%ce%b1%cf%83%cf%84%cf%81%ce%bf%cf%85

Ο ναός της μονής αρχικά αποτελούσε παρεκκλήσι ή προσκυνηματικό ναό του Μικροκάστρου, δεν μπορεί δε να είναι παλαιότερος του 1603. Η αγιογράφησή του έγινε το 1797 από Καπεσοβίτες αγιογράφους, τον ιερέα Γεώργιο και το γιο τουΑναγνώστη.
Το μοναστήρι της Κοιμήσεως Θεοτόκου Μικροκάστρου είναι το νεότερο της Επαρχίας. Ιδρύθηκε ή μάλλον θεωρήθηκε μοναστήρι μετά το 1797 και προ του 1824.
Ο ναός της μονής είναι τρίκλιτη ξυλόστεγη βασιλική με υπερυψωμένο γυναικωνίτη και δίρριχτη στέγη.
Στην επανάσταση του 1878 πρέπει να βοήθησε ηθικά και υλικά. Σημαντικές υπηρεσίες προσέφερε επίσης κατά το Μακεδονικό Αγώνα. Είχε κρυψώνα όπλων. Επίσης λειτουργούσε αναρρωτήριο στο παλιό ηγουμενείο για τα διερχόμενα ανταρτικά σώματα.
Γενικά προσέφερε μεγάλες υπηρεσίες σε όλες τις μεγάλες ιστορικές στιγμές.

 

10. ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΑΓΙΑΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ ΔΟΜΑΒΙΣΤΙΟΥ (ΦΛΑΜΟΥΡΙΑΣ) ΝΑΜΑΤΩΝ

%ce%b1%ce%b3%ce%b9%ce%b1%cf%82-%cf%80%ce%b1%cf%81%ce%b1%cf%83%ce%ba%ce%b5%cf%85%ce%b7%cf%82-%ce%b4%ce%bf%ce%bc%ce%b1%ce%b2%ce%b9%cf%83%cf%84%ce%b9%ce%bf%cf%85-%ce%bd%ce%b1%ce%bc%ce%b1%cf%84%cf%89

Η Ι. Μονή Αγίας Παρασκευής Δομαβιστίου βρίσκεται στους πρόποδες του Σινιάτσικου (Άσκιου) όρους, σε απόσταση τριών χιλιομέτρων δεξιά του δρόμου Εράτυρας – Σισανίου – Βλάστης.
Το Δομαβίστι ήταν χωριό που σήμερα δεν υπάρχει. Πολλοί συνηθίζουν να ονομάζουν το μοναστήρι Αγία Παρασκευή Πελεκάνου ή Ναμάτων, επειδή βρίσκεται κοντά στα χωριά αυτά.
Δεν έχουμε ακριβείς πληροφορίες για το πότε ακριβώς ιδρύθηκε το μοναστήρι της Αγίας Παρασκευής. Από τις υπάρχουσες, ωστόσο, μαρτυρίες μπορούμε να συμπεράνουμε ότι λειτουργούσε πριν από το 1362, ίσως από τις αρχές του 13ου αιώνα.
Στα 1874 ο Σεμσή μπέης από τη Λειψίστα (Νεάπολη) αυθαιρέτως έκαμε τσιφλίκι τα κτήματα του μοναστηριού. Εξάλλου, το 1889 ο παραπάνω μπέης πυρπόλησε το μοναστήρι και σκότωσε όλους τους μοναχούς.
Μετά την απελευθέρωση (1912-1913), ύστερα από σχετικές ενέργειες, τα κτήματα αποδόθηκαν πάλι στο μοναστήρι. Πάντως, στις αρχές του αιώνα (1915) τα έσοδα της μονής μετά δυσκολίας κάλυπταν τα έξοδα. Το 1926 τα κτήματα του μοναστηριού, εκτός από 80 στρέμματα, απαλλοτριώθηκαν υπέρ των ακτημόνων. Στη δεκαετία 1940-1950 το μοναστήρι ερημώθηκε εντελώς. Σήμερα σώζεται μόνο το καθολικό της μονής, που είναι
ναός σταυροειδής εγγεγραμμένος με πολλές απλουστεύσεις, ώστε να μπορούμε να τον χαρακτηρίσουν με μονόκλιτη θολωτή βασιλική με τρούλο. Είναι κτίσμα του τέλους του 16ου ή του 17ου αιώνα.

 

11. ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗΣ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΟΣ ΔΡΥΟΒΟΥΝΟΥ

%ce%bc%ce%b5%cf%84%ce%b1%ce%bc%cf%8c%cf%81%cf%86%cf%89%cf%83%ce%b7-%cf%84%ce%bf%cf%85-%cf%83%cf%89%cf%84%ce%ae%cf%81%ce%bf%cf%82-%ce%b4%cf%81%cf%85%ce%bf%ce%b2%ce%bf%cf%85%ce%bd%ce%bf%cf%85

Ιδρύθηκε πιθανότατα στα τέλη του 16ου ή στις αρχές του 17ου αιώνα.
Βρίσκεται 3 χιλιόμετρα ΒΔ του Δρυοβούνου στην κορυφή του βουνού Σάντοβο, παραβλάσταρου του Σινιάτσικου, και σε υψ. 1200μ.

Το καθολικό χτίστηκε το 1592 και αγιογραφήθηκε το 1652.Προσέφερε ανεκτίμητες υπηρεσίες επί τουρκοκρατίας και κατά το Μακεδονικό Αγώνα (καταφύγιο καταδιωκομένων και ανταρτικών σωμάτων).

Ο ναός τυπολογικά ανήκει στον τύπο του μονόκλιτου σταυροειδούς με τρούλο.
Γενικότερα θα μπορούσαμε να τον κατατάξουμε στις μονόκλιτες θολοσκέπαστες βασιλικές με τρούλο.

Το 1943 οι Γερμανοί πυρπόλησαν τα κτίρια της μονής εκτός από το ναό.

 

12. ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΕΙΣΟΔΙΩΝ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΖΩΝΗΣ

%ce%b5%ce%b9%cf%83%ce%bf%ce%b4%ce%b9%cf%89%ce%bd-%ce%b8%ce%b5%ce%bf%cf%84%ce%bf%ce%ba%ce%bf%cf%85-%ce%b6%cf%89%ce%bd%ce%b7%cf%82

Πρόκειται για μετόχι της Ι. Μονής Εισοδίων της Θεοτόκου Παλαιοκριμινίου.
Ιδρύθηκε το 16ο και πιθανότερα το 17ο αιώνα.
Ο ναός που σήμερα είναι γνωστός ως «παλαιομονάστηρο» είναι «μονόχωρη δρομική ξυλόστεγη βασιλική με δίρριχτη στέγη», η οποία παλαιότερα σκεπαζόταν με σχιστόπλακες που τώρα αντικαταστάθηκαν με (ευρωπαϊκά) κεραμίδια.
Τοιχογραφίες σώζονται μόνο στο ιερό Βήμα. Είναι βυ-
ζαντινής τεχνοτροπίας και φιλοτεχνήθηκαν το 17ο αιώνα. Στα τέλη του 18ου αιώνα ιδρύθηκε μοναστήρι των Εισοδίων της Θεοτόκου κοντά στο χωριό Ζάντσικο (Ζώνη).
Το καθολικό του, που δε σώζεται τώρα, αγιογραφήθηκε το 1799.
Μετά το 1918 το μοναστήρι υπήχθη στη δικαιοδοσία της Μητροπόλεως Σισανίου και Σιατίστης.
Κατά τη διάρκεια του πολέμου έγινε προσπάθεια επισκευής του καθολικού της μονής, τελικά όμως κατέρρευσε.
Στη θέση του οι Ζωνίτες ανήγειραν νέο ναό, που εγκαινιάστηκε το 1989.